Londen 2012, Discuswerpen Op Het Scherpst Van De Snede

De finale van het discuswerpen tijdens de Olympische Spelen in Londen was een spannende. De favorieten waren aan elkaar gewaagd en leverden strijd op het scherpst van de snede. De Iraniër Ehsan Hadadi wierp namelijk in zijn eerste de beste worp, normaal gesproken een opwarmertje, al 68,18 meter. Daarna moest de concurrentie maar zien hier nog overheen te komen.

De uitdagers
Hadadi kreeg niettemin te maken met een aantal gevaarlijke mededingers. Mannen die allemaal al boven de 70 meter hadden geworpen, iets dat hij alleen nog in zijn dromen had gedaan.

Om te beginnen was er Gerd Kanter uit Estland, de titelverdediger. Ook de Litouwer Virgilijus Alekna uit Litouwen, olympisch kampioen van 2004, was present. Tenslotte moest er rekening worden gehouden met de Duitser Robert Harting, de in bloedvorm verkerende Europees kampioen.

Een moeilijke opdracht
Zelfs de beste discuswerpers gooien echter niet zomaar boven de 68 meter bij een groot toernooi. Tenslotte heeft iedereen maar zes pogingen, waarvan er waarschijnlijk een paar ongeldig zullen zijn. Relatief gezien zijn dat heel weinig kansen.

Bovendien waren de weersomstandigheden in Londen matig. Vandaar dat de favorieten alles uit zichzelf moesten halen om Hadadi alsnog te kunnen verslaan.

De winnaar
Vier rondes lang leek het niet te gaan lukken. Bij de vijfde beurt keerden de kansen echter alsnog. Hartings goede vorm werd bevestigd met 68,27 meter. Kanter kwam ook nog dichtbij, maar bleef op 68,03 meter steken.

Na de zenuwslopende strijd kwam olympisch kampioen Robert Harting tot een memorabele ontlading. Met een oerkreet scheurde hij zijn shirt van zijn lijf en toonde het publiek zijn indrukwekkende torso. Daarna liep hij gehuld in de Duitse vlag de 110 meter horden. Hadadi mocht als dank voor het openbreken van de wedstrijd de zilveren medaille ophalen.