08/10/12

Ivan Ukhov, Olympisch Kampioen Hoogspringen

Op 7 augustus werd Ivan Ukhov (of Oechov) op overtuigende wijze olympisch kampioen hoogspringen. Als enige haalde hij de fraaie hoogte van 2m38, terwijl hij maar weinig missprongen liet optekenen. Dat was niet alleen een overwinning op de concurrentie en de zwaartekracht, maar met name ook op zichzelf. De 26-jarige Rus komt van ver en maakte het zichzelf niet altijd gemakkelijk.

Dronken op de baan
Ondertussen weet iedereen het wel zo’n beetje: in september 2008 verscheen Ukhov in Lausanne dronken op de atletiekbaan. Hij was toen 22 jaar en niet de meest serieuze topsporter.

Het filmpje van zijn escapade was destijds al een internethit en nu is het dat weer. Vermoedelijk zal het hem tot in de eeuwigheid achtervolgen. Helemaal eerlijk is dat echter niet. Hij heeft zich nadien volledig gerevancheerd en dat goede voorbeeld verdient meer aandacht.

Indoorkampioen
Na het incident verdween Ukhov vier maanden uit beeld. Daarna keerde hij echter beter dan ooit terug. In februari 2009 sprong hij tijdens een indoortoernooi 2m40, nog altijd zeldzaam hoog. Hij had van zijn fouten geleerd en besloten het hoogspringen serieus op te pakken.

Vervolgens werd hij in 2009 en 2011 Europees kampioen indoor en in 2010 wereldkampioen indoor. Echter, bij hoger gewaardeerde kampioenschappen op buitenbanen wilde het om onduidelijke redenen niet zo lukken. Ook dit probleem besloot Uhkov echter te overwinnen.

Olympische finale
Bij de Spelen in Londen 2012 haalde hij de finale. Daar was toch weer even sprake van een Ukhovmoment. Bij 2m33 droeg hij opeens een ruimzittend shirt over zijn sporttenue. Het wapperde onhandig om hem heen, maar toch vloog hij probleemloos over de lat.

Uiteindelijk betaalde alle moeite zich volledig uit en werd hij onverwacht maar afgetekend olympisch kampioen. Het was zijn eerste echt grote prijs. Jezelf overwinnen loont. Bekijk het filmpje van de sprong van de overwinning op YouTube.

07/19/12

Usain Bolt, De Snelste Mens Ter Wereld

Rond wereldrecordhouders op de sprint hangt altijd een mythisch aura, zeker wanneer ze ook nog olympisch kampioen zijn. Usain St. Leo Bolt uit Jamaica kan inmiddels al vier jaar op een dergelijke legendarische status bogen. Toch is dat opmerkelijk voor iemand die heerst op de kortste sportonderdelen die er bestaan. Vanwaar die fascinatie?

Usain Bolt Berlin 2009

De snelste mens ter wereld
Het antwoord op die vraag heeft natuurlijk alles te maken met snelheid. Op de sprint, en dan met name de 100 meter voor mannen, wordt de allerhoogste topsnelheid bereikt die een mens mogelijkerwijs kan halen. De wereldrecordhouder op dit nummer is daarmee onbetwist de snelste persoon op aarde.

Het huidige wereldrecord van Bolt op de 100 meter is 9,58 seconden. Dat wil zeggen dat hij een gemiddelde snelheid behaalde van maar liefst 37,58 km/u. Dat is bijna de maximum snelheid van een bromfiets.

Usain Bolt in Beijing
Het verhaal van Usain Bolt (21-8-1986) begon feitelijk op 13 mei 2008. Toen liep hij zijn eerste wereldrecord (9,72) op de 100 meter in New York. Een paar maanden later triomfeerde hij groots op de Olympische Spelen in Beijing, waar hij drievoudig olympisch kampioen werd. Zowel op de 100 als de 200 meter liep hij bovendien een wereldrecord. Een nieuwe sprintheld was geboren.

Usain Bolt in Londen
‘The Lightning Bolt’, zoals hij niet geheel verrassend wordt genoemd, verbeterde zijn eigen records in de zomer van 2009 nog één maal. Daarna werd het ook voor hemzelf moeilijker.

Desondanks bleef hij onaantastbaar voor de concurrentie. Hij lijkt dan ook af te stevenen op nieuwe olympische glorie. In Londen kan hij wederom drievoudig kampioen worden. Loopt hij daarbij nieuwe wereldrecords is het feest natuurlijk compleet. Zo niet, dan blijft hij toch de snelste mens ter wereld.

07/13/12

Antilliaanse atleten blijven voor Nederland uitkomen

Het recente succes van de 4×100 meter mannen estafetteploeg is mede mogelijk geworden door de komst van twee Antilliaanse topsprinters. Churandy Martina en Brian Mariano zijn allebei geboren en getogen op Curaçao en kwamen bij internationale wedstrijden voor de Nederlandse Antillen uit. Sinds kort kunnen Antilliaanse atleten echter alleen nog voor Nederland starten. Hoe is dat zo gekomen?

Churandy Martina2

Churandy Martina

Brian Mariano Doha 2010

Brian Mariano

Staatkundige hervormingen
Het begon met staatkundige hervormingen die op 10 oktober 2010 van kracht zijn gegaan en waarbij de status van de Antillen ten opzichte van Nederland is veranderd. Curaçao en Sint Maarten kregen in dit kader een status aparte vergelijkbaar met die van Aruba, terwijl de kleinere eilanden Nederlandse gemeenten zijn geworden.

Een besluit van de IAAF
De sportwereld raakte hierna in verwarring over de vraag voor welk land Antilliaanse sporters nu dienden uit te komen. Omdat er geen eenduidige oplossing was, namen sportbonden ieder hun eigen beslissing. De meesten kozen ervoor alles voorlopig bij het oude te laten en de zaken nog even aan te kijken.

Zo niet echter de internationale atletiekfederatie IAAF. Deze besloot voor de troepen uit te lopen en het Olympische Comité van de Antillen niet langer te erkennen. Antilliaanse atleten mochten van de IAAF alleen nog voor Nederland starten.

Onherroepelijk
Dat vonden de atleten zelf natuurlijk niet zo leuk. Iedereen sport het liefst voor eigen vlag. Er is dan ook geprobeerd om de IAAF alsnog op andere gedachten te brengen. Deze was echter onvermurwbaar; alleen een nieuwe staatkundige wijziging kan de zaken weer terugbrengen bij het oude.

Gelukkig is de pijn ondertussen aardig verzacht door het succes van de estafetteploeg. Teams waarin Nederlandse en Antilliaanse sporters samenwerken doen het overigens uitstekend. Kijk maar naar de honkballers, die werden vorig jaar nog verrassend wereldkampioen met een gemengd team.