01/24/14

De Steeplechase

steeplechase kleinEen opmerkelijk onderdeel binnen de atletiek wordt gevormd door de Steeplechase. Dit onderdeel, waarbij de lopers 3000 meter met verschillende barrières moeten overbruggen, is een speciaal onderdeel in de atletiekwereld. Bij de Steeplechase is een combinatie van kwaliteiten nodig om het juist uit te voeren.

Paarden als inspiratie

In 1850 werd de Steeplechase bedacht. Een aantal studenten van de universiteit van Oxford sloten een weddenschap af. Ze bedachten een wedstrijd waarbij de lopers hindernissen tegenkwamen die veel leken op de hindernissen waarmee werd gewerkt bij paardenraces. De lopers kregen daarbij gewichten mee om het lastiger te maken om over de riviertjes en de diverse obstakels te springen. In 1879 werd dit onderdeel toegevoegd aan atletiek kampioenschappen in Engeland. Pas in 1954 werd een reglement vastgesteld door de atletiekfederatie voor de Steeplechase.

De opzet van de Steeplechase

Bij de Steeplechase wordt gebruik gemaakt van een 400 meter baan. De afstand van de Steeplechase is 3000 meter, zowel voor de mannen als de vrouwen. Tijdens de race komen de atleten hordes en een waterbak tegen. De afstand tussen de hordes bedraagt daarbij 78 meter. De waterbak kreeg een afmeting van 3.66 meter lang en werd standaard 0,70 meter diep.

Het verschil met hordelopen

Naast de waterbak, zijn ook de hordes bij Steeplechase anders dan bij het hordelopen. De hoogte van de hordes is identiek, maar de afstand tussen de hordes is groter. De hordes bij Steeplechase zijn echter zwaarder, dikker en breder. Dit is om te voorkomen dat ze omvallen zodra hij geraakt wordt.

Veel lichamelijke kwaliteiten nodig

De Steeplechase vraagt om speciale kwaliteiten van de atleten. Een combinatie van uithoudingsvermogen, kracht en souplesse zijn nodig om de Steeplechase tot een goed einde te brengen. Dit vraagt veelzijdigheid van de atleten en maakt de Steeplechase een spectaculair onderdeel.

04/25/13

Is een polsstok duur?

In het jaar 2005 werd er zowaar een Nederlander wereldkampioen polsstokhoogspringen. Rens Blom vloog toen over 5,80 meter. Dit letterlijke hoogtepunt in de Nederlandse atletiekgeschiedenis mag echter niet verhullen dat wij het maar slecht doen op dit nummer. Mogelijk zien talenten de aanschaf van een eigen polsstok als een belemmering deze sport te beoefenen. Is dat terecht of niet?

Oefenpolsstokken
De polsstokken die we op de televisie zien zijn doorgaans het neusje van de zalm. Glimmende palen van glasfiber, die geheel zijn afgesteld op de lengte van de atleet en het gewicht dat hij of zij kan dragen. Het is dan gemakkelijk gedacht dat polsstokhoogspringen een eliteonderdeel van de atletiek is.

Dat valt mee. De beginner hoeft helemaal niet zo’n professionele stok te nemen. Integendeel, professionele stokken zijn relatief lang en flexibel en daar moet je mee leren omgaan. Voor beginners zijn er daarom stugge en korte oefenstokken te koop. Deze kosten zo’n 250 tot 300 euro en zijn tussen de 3,70 en 4 meter lang.

Wedstrijdpolsstokken
Een gevorderde polsstokhoogspringer die aan wedstrijden mee wil doen, zal wel een flexibele wedstrijdpolsstok nodig hebben. En inderdaad, zo’n wedstrijdstok dient op een aantal punten afgestemd te worden op de gebruiker. Dat wil echter nog steeds niet zeggen dat hij speciaal moet worden gemaakt. Je kiest gewoon een stok met de juiste maat en gewicht, vergelijkbaar met een op maat bestelde racefiets.

Wedstrijdstokken hebben doorgaans een lengte van 4,30 tot 4,60 meter en kosten tussen de €400,- en €500,-. Daar krijg je alvast geen racefiets voor.

Merken
Bekende merken op het gebied van polsstokken zijn Nordic (bekend van die andere stokken) en Lancet. Bij beide leveranciers kun je terecht voor een geschikte, maar dus ook best betaalbare polsstok.

10/6/12

Spikes voor hoogspringers en speerwerpers

Het is misschien niet wat je verwacht, maar spikes voor hoogspringers en speerwerpers lijken veel op elkaar. Dat komt doordat atleten op beide onderdelen een vergroot risico lopen op wegslippende voeten en zwikkende enkels. Goede schoenen helpen dat zoveel mogelijk te voorkomen.

Maximale grip
Een duidelijke overeenkomst bij deze spikes is dat ze maximale grip op de ondergrond bieden. Hiertoe hebben ze een spikeplaat over de hele voetzool met zowel op de voor- als achterzool spikes. Het nieuwste materiaal voor deze platen is het relatief flexibele ‘carbonfiber’.

Slippen in de schoen
Ook het slippen van de voet ín de schoen is een probleem. Om dit te voorkomen moet de voet stevig worden vastgezet. Dat kan het beste boven op de wreef, daar waar het voetbed het hoogst is. De spikes hebben daar een flinke extra bandsluiting die de voet op zijn plaats houdt.

Voor speerwerpschoenen is dit echter aan het veranderen. Bij speerwerpers bleek de extra strap vaak niet afdoende. Daarom hebben deze spikes steeds vaker een wat hoger zittende sluiting die helemaal wordt doorgetrokken tot over de enkel. Dan kan de voet echt niet meer wegslippen.

Hoge schoenen
Bij beide atletiekonderdelen staan de enkels onder grote druk. Om ze van extra steun te voorzien zijn deze spikes wat hoger dan loopschoenen. Voor speerwerpers worden ze tegenwoordig nog wat hoger gemaakt.

Onderlinge verschillen
Zoals gezegd zijn er ook onderlinge verschillen. Speerwerpers maken bijvoorbeeld een sterke beweging naar voren, waardoor ze extra bescherming van hun tenen nodig hebben.

Hoogspringers zetten bij de afzet hun voet dwars. Een goede, boogvormige middenzool helpt om de voet in de juiste positie te zetten voor de afzet. In dit kader zijn er voor hoogspringers die met links afzetten dan ook aangepaste schoenen beschikbaar.

10/4/12

Lichtgewicht spikes voor diverse onderdelen

Bij een aantal atletiekonderdelen is het verschil tussen een aangepaste schoen en een allround spike relatief klein en spelen persoonlijke voorkeuren een grote rol. Dat geldt met name voor de middellange en lange afstanden op de baan en eventueel ook voor hordelopen of verspringen. Voor atleten op deze nummers zijn zeer lichte schoenen beschikbaar, die ook vaak worden verkocht als allround spikes.

Hoge eisen
Van een moderne spike wordt veel gevraagd. Daarbij zijn met name de onderstaande punten van belang:
• De schoen moet zo licht mogelijk blijven, maar tegelijkertijd wel duurzaam zijn en bestand tegen regelmatig gebruik.
• Lopers vangen bij iedere stap een klap op. Dat vraagt om een schoen met goede demping en extra steun van de hiel.
• De spike moet nauw sluiten, maar mag niet knellen of zweetvoeten veroorzaken. Daarom zijn comfort en ventilatie een must.

Synthetische materialen
Om aan alle eisen te kunnen voldoen en toch een vederlichte schoen af te leveren, hebben fabrikanten verschillende synthetische materialen ontwikkeld. Om comfort en ventilatie mogelijk te maken hebben ze bijvoorbeeld zachte en ademende materialen gemaakt.

Wat betreft de zolen zijn ronduit wonderbaarlijke oplossingen bedacht die zowel dun en licht zijn, maar toch prima schokken opvangen. Goede voorbeelden daarvan zijn het populaire ‘EVA schuim’ dat vaak in middenzolen wordt verwerkt en het ultradunne ‘carbon rubber’.

Veel keus
Kijk goed rond voor je een lichte of allround spike kiest. Er zijn nog best wat onderlinge verschillen. Sommige exemplaren kunnen ook lange afstanden of een cross aan, anderen niet echt. Vrouwen en kinderen moeten goed opletten of een schoen smal genoeg is voor hun voet. De spike moet als gegoten zitten, als een handschoen eigenlijk.

Gelukkig is het beschikbare assortiment bijzonder ruim. Voor iedereen zijn er mooie, lichtgewicht spikes beschikbaar in verschillende prijsklassen.

09/18/12

De ideale schoen voor verspringers en polsstokhoogspringers

Voor het verspringen, de hink-stap-sprong en het polsstokhoogspringen zijn grotendeels dezelfde atletiekschoenen geschikt. Bij deze drie onderdelen wordt eenzelfde soort aanloop met afzet van de voet gevraagd. Met een speciaal daarop afgestemde schoen kan met name die afzet optimaal plaatsvinden.

De zool
Een goede schoen voor verspringen en polshoog heeft doorgaans zo’n zeven à acht spikes in de voorzool, die met name bij de afzet goede grip geven. Bij de nieuwste generatie schoenen is de plaat waarin de spikes zitten iets flexibeler en minder stijf dan voorheen, opdat de voet bij de afzet goed kan doorbuigen.

Bij genoemde onderdelen is het met name het midden van de voet die tijdens het lopen en springen de meeste klappen opvangt. Daarom dient vooral de middenzool een goede vering te hebben. Met name de hink-stap-springer heeft veel baat bij een goed verende zool, eventueel doorlopend tot in de hiel.

Lichtgewicht
Omdat atleten bij korte onderdelen als het verspringen en polshoog geen langdurige steun van hun voeten nodig hebben, is het verder vooral zaak zo licht mogelijke schoenen te nemen. Een schoen gemaakt van (ultra)lichte materialen, maar verder met zo weinig mogelijk toevoegingen is het beste.

De sluiting
Traditionele veters zijn op atletiekschoenen steeds minder in zwang. Ook voor verspringers en polsstokhoogspringers zijn minder risicovolle sluitingen als ritsjes, klittenband of elastieke veters zeker aan te bevelen.

Bij deugdelijke verspringschoenen wordt bovendien gezorgd dat de sluiting zodanig op de wreef zit, dat deze bij het afzetten niet in de weg kan zitten of knellen.

Binnenglippend zand
De ver- en hink-stap-springer kan gemakkelijk zand in de schoenen krijgen, wat natuurlijk hinderlijk is. Veel verspringschoenen zijn daar echter op bedacht en hebben speciale onderdelen die de schoen extra goed afsluiten. Daarmee is deze helemaal af.

07/15/12

Jelena Isinbajeva, ongenaakbaar met een polsstok

In Nederland is de naam van de Russische atlete Jelena Isinbajeva niet erg bekend. Ze verdient echter beter. We hebben het hier namelijk over de beste polsstokhoogspringster aller tijden, een superkampioene die bovendien twee keer tot ‘wereld sportvrouw van het jaar’ is gekozen. Wat Sergej Boebka ooit was voor het polsstokhoogspringen bij de mannen is Isinbajeva voor dat bij de vrouwen.

Isinbaeva

Wereldrecords en kampioenschappen
Iets dat Isinbajeva met haar illustere voorganger gemeen heeft, is het grote aantal wereldrecords dat ze heeft gesprongen. Het zijn er al 28, zowel buiten als binnen behaald. In juli 2003 sprong ze, amper 21 jaar oud, haar eerste wereldrecord van 4,82 meter.

In de jaren die volgden zou ze ver boven de concurrentie uitgroeien en alles winnen dat er te winnen viel, waaronder negen grote kampioenschappen.

Vijf meter
Daar waar Boebka bij de mannen de 6 meter slechtte, vloog Isinbajeva als eerste vrouw over de magische hoogte van 5 meter. De dag was 22 juli 2005, de plaats het WK in Helsinki. Ze is nog steeds de enige vrouw ter wereld die het haalde. Haar wereldrecord staat inmiddels zelfs op 5,06 meter.

Terugval
Toch bleef ook Isinbajeva niet verschoond van een terugval. Het begon in de zomer van 2009 met een verloren wereldkampioenschap. Daarna wist ze de weg niet terug te vinden en besloot ze in maart 2010 een langdurige pauze in te lassen.

Dat hielp. Begin dit jaar maakte ze een glanzende comeback met een wereldrecord indoor van 5.01 meter.

Drievoudig olympisch kampioen?
In Londen kan Isinbajeva toetreden tot het zeer selecte gezelschap van sporters die drie keer op rij olympisch kampioen werden. Het zou opnieuw een unieke prestatie zijn. Boebka bijvoorbeeld werd maar één keer olympisch kampioen.